Bursa’ya ilk adımımı attığım an
Beş gün önce indim otobüsten. Hava serindi, hafif bir yağmur çiseliyordu. Bursa beni hemen kucakladı sanki. İlk gittiğimde dikkatimi çeken şey, şehrin hem eski hem de capcanlı olmasıydı. Ara sokaklarda yürürken birdenbire Osmanlı’dan kalma bir evle karşılaşıyorsun, sonra modern bir kafeye giriyorsun. Tam bir zaman yolculuğu.
Bu geziyi uzun zamandır planlıyordum. Bursa gezi rehberi ararken birçok blog okudum ama hepsi aynı şeyleri anlatıyordu. Ben ise şehrin ruhunu yakalamak istedim. Beş günde bunu başardığımı düşünüyorum. Gel, seninle birlikte o günleri yeniden yaşayalım.
1. Gün: Tarihi Hisar ve Osmanlı izleri
Sabah erkenden kalktım. Kahvaltı için Uludağ’ın eteklerindeki bir yerde yoğurtlu Bursa kestanesi yedim. Tadına doyulmaz. Sonra doğruca Tophane’ye çıktım. Hisar’dan şehri seyrederken içim bir tuhaf oldu. Aşağıda yeşil bir deniz gibi uzanan ovayı, yükselen minareleri izledim uzun uzun.
Oradan yürüyerek Ulu Cami’ye indim. Caminin o muhteşem ahşap işçiliği ve 20 kubbesi insanın nefesini kesiyor. İçeride yaşlı amcalar namaz kılarken, ben de sessizce bir köşede oturdum. Böyle anlar insana iyi geliyor. Bursa tarihi mekanlar denince akla ilk burası geliyor haklı olarak.
2. Gün: Cumalıkızık ve köyün büyüsü
İkinci günümü tamamen Cumalıkızık‘a ayırdım. Sabah otobüsle yarım saatte vardım. Taş evler, daracık sokaklar, kapılardan sarkan asmalar… Sanki zaman durmuş gibi. İlk kez gördüğümde çocuk gibi heyecanlandım.
Köy kahvesinde oturdum. Yaşlı bir teyze yanıma geldi, elindeki tepside taze pişmiş gözlemeler vardı. “Ye oğlum, Bursa’nın en güzel gözlemesi burada” dedi gülerek. Haklıydı da. Yanına ayran içtim. Sonra köyün içinden geçen dere boyunca yürüdüm. Kuş sesleri, suyun şırıltısı… Tam bir huzur deposu.
Buraya gelirken Bursa günübirlik gezi rotası arayanlara Cumalıkızık’ı mutlaka öneriyorum. Ama bir gününüzü ayırın. Acele etmeyin. Köyün tadını çıkarın.
3. Gün: İnegöl ve lezzet durağı
Üçüncü gün İnegöl’e geçtim. İnsanlar “Bursa’ya gidip de İnegöl köftesi yemeden dönme” diyor. Haklarını vermek lazım, gerçekten efsane. Ama sadece köfte değil. İnegöl’ün kendi tarihi de var. Camileri, eski konakları gezdim.
Akşam dönüş yolunda bir ara durdum. Yol kenarındaki bir manavdan taze şeftali aldım. Bursa şeftalisi başka oluyor. Kokusu arabayı doldurdu. Böyle küçük detaylar seyahatin en güzel yanları.
4. Gün: Mudanya ve deniz kenarı
Dördüncü günümde rotamı denize çevirdim. Mudanya beni bekliyordu. Feribot iskelesinde uzun uzun oturdum. Denizden esen rüzgar yüzümü yaladı. Burada zaman daha yavaş akıyor gibi.
Bandırma Vapuru Müzesi’ni de gezdim. Tarih kokan bir yer. Sonra sahil boyunca yürüyüş yaptım. Balıkçı teknelerini, martıları izledim. Bir balıkçıdan taze sardalya alıp mangalda pişirttim. Yanında rakı da vardı tabii. İşte o an anladım ki Bursa sadece dağlardan ve tarihinden ibaret değil. Denizi de varmış.
Gece Mudanya’da kaldım. Sahildeki küçük bir pansiyonda oda tuttum. Pencereden denizi dinleyerek uyudum. Sabah uyandığımda martı sesleriyle karşılaştım. Bu sesi hiç unutmayacağım.
5. Gün: Uludağ ve zirve heyecanı
Son günümü Uludağ‘a ayırdım. Teleferikle çıktım. Yukarıda hava buz gibiydi. Yazın bile mont giydim. Zirveye yakın bir yerde durdum, rüzgar estiğinde ağaçların sesini dinledim. Manzara muhteşemdi. Bursa ovası ayaklarımın altındaydı.
Burada birkaç saat trekking yaptım. Ormanın içinden geçen patikalarda yürümek insanı başka bir dünyaya taşıyor. Kuş sesleri, çam kokusu… Bursa doğa turizmi dendiğinde Uludağ akla ilk gelen yer. Hak ediyor da.
Akşam şehre indiğimde hafif bir yorgunluk vardı üzerimde. Ama güzel bir yorgunluktu bu. Beş günde şehrin neredeyse her yanını görmüştüm.
Bursa’dan dönerken aklımda kalanlar
Şimdi evimde oturmuş bu yazıyı yazarken o beş günü düşünüyorum. Bursa bana ne kattı diye sordum kendime. Sadece tarihi mekanlar, lezzetler ya da güzel manzaralar değil. Şehrin kendi ritmi var. Acele etmeyen, ağır ağır akan bir ritim.
Eğer sen de Bursa gezi planlıyorsan birkaç tavsiyem olacak:
Öncelikle programını çok sıkma. Her yere yetişmeye çalışma. Bir kahvede otur, insanlarla sohbet et. Cumalıkızık’ta en az yarım gün geçir. İnegöl’e mutlaka uğra, köfteyi yerinde ye. Mudanya’da bir akşamüstü denize karşı çay iç. Ve tabii Uludağ’dan şehri izlemeden dönme.
Bursa’da gezilecek o kadar çok yer var ki beş gün yetmedi bana. Birkaç yere daha gitmek isterdim. Özellikle Karagöz Müzesi’ni ve eski ipek hanlarını tam anlamıyla gezemedim. Demek ki tekrar geleceğim.
Sen de gel. Bursa‘yı sadece duyduğun kadarıyla değil, kendi gözlerinle gör. Sokaklarını, insanlarını, kokularını hisset. Çünkü bu şehir anlatılamaz, yaşanması gerekiyor.
Beş günlük bu küçük maceram benim için çok özel oldu. Umarım senin de olur. Yolun açık olsun, Bursa seni bekliyor.